Co zmienia się w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych od 2026 roku?

Na beżowym blacie biurka leży niebieska podkładka formatu A4 na której leży kartka z ikonami wagi i osoby na wózku. Po je prawej stronie leży niebieski długopis. Po lewej stronie plik białych kartek. Z tyłu w tle zielony kwiat w białej doniczce.

Pod koniec 2025 r. została uchwalona nowelizacja ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Ustawa wprowadza szereg zmian istotnych zarówno dla osób z niepełnosprawnościami, jak i dla instytucji oraz pracodawców zajmujących się ich aktywizacją zawodową.

Większość nowych przepisów obowiązuje od 1 stycznia 2026 r., natomiast część zmian – w szczególności dotyczących ulg we wpłatach na PFRON – wejdzie w życie 1 marca 2026 r.

Poniżej wyjaśniamy najważniejsze zmiany w prosty i praktyczny sposób.

1. Doprecyzowanie zasad finansowania programów PFRON

Nowelizacja porządkuje przepisy dotyczące wydatkowania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). W ustawie jednoznacznie wskazano, że środki PFRON mogą być wykorzystywane na realizację zadań i programów współfinansowanych ze środków pomocowych, w tym funduszy Unii Europejskiej.

Co to oznacza w praktyce?
Zmiana ta usuwa wątpliwości interpretacyjne, które wcześniej pojawiały się przy realizacji projektów finansowanych z różnych źródeł. Daje to solidniejszą podstawę prawną do uruchamiania i kontynuowania programów wspierających rehabilitację oraz aktywizację zawodową osób z niepełnosprawnościami.

2. Większa stabilność finansowania projektów

Nowe przepisy umożliwiają zawieranie umów dotyczących realizacji zadań finansowanych ze środków PFRON na okres dłuższy niż jeden rok. To ważna zmiana z punktu widzenia organizacji pozarządowych, samorządów oraz innych podmiotów realizujących działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami.

Długofalowe finansowanie oznacza:

  • większą przewidywalność działań,
  • lepsze planowanie wsparcia,
  • mniejsze ryzyko przerw w realizacji projektów.

3. Zmiany w funkcjonowaniu ZAZ i ZPChr – więcej elastyczności, mniej barier

Nowelizacja wprowadza kilka istotnych zmian dotyczących Zakładów Aktywności Zawodowej (ZAZ) oraz Zakładów Pracy Chronionej (ZPChr) – kluczowych instytucji wspierających zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami.

Najważniejsze zmiany:

Większy udział osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w ZAZ
Limit zatrudnienia osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w ZAZ został podniesiony z 35% do 55% ogółu zatrudnionych. Daje to zakładom większą elastyczność w budowaniu zespołów i reagowaniu na realne potrzeby rynku pracy.

Zmiana wymagań dotyczących opieki medycznej
Zmieniono brzmienie przepisów dotyczących zapewniania opieki medycznej w ZAZ i ZPChr oraz uchylono dotychczasowe szczegółowe ustępy regulujące ten obowiązek. W praktyce oznacza to uproszczenie części wymogów organizacyjnych, przy jednoczesnym zachowaniu obowiązku zapewnienia odpowiedniego wsparcia zdrowotnego pracownikom.

Dłuższy okres „ochronny” dla ZAZ
W przypadku trudności kadrowych wojewoda może zwolnić ZAZ z obowiązku spełniania ustawowych wskaźników zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na okres do 6 miesięcy (wcześniej były to 3 miesiące). To rozwiązanie daje zakładom więcej czasu na stabilizację sytuacji organizacyjnej.

4. Zmiany w zasadach udzielania ulg we wpłatach na PFRON (od 1 marca 2026 r.)

Od 1 marca 2026 r. zmieniają się zasady informowania o możliwości obniżenia wpłat na PFRON. Informacja o kwocie obniżenia będzie wystawiana na wniosek nabywcy, a nie automatycznie przy każdej transakcji.

Dla przedsiębiorców oznacza to:

  • mniej obowiązków administracyjnych,
  • uproszczenie rozliczeń,
  • większą przejrzystość w stosowaniu ulg.

Co te zmiany oznaczają w praktyce?

Choć nowelizacja nie wprowadza jednego „przełomowego” rozwiązania, jej znaczenie jest systemowe. W praktyce może przełożyć się na:

  • stabilniejsze finansowanie działań aktywizujących,
  • większą elastyczność w prowadzeniu ZAZ i ZPChr,
  • ograniczenie zbędnej biurokracji,
  • lepsze warunki do realizacji długofalowych projektów wspierających osoby z niepełnosprawnościami na rynku pracy.

Nowelizacja ustawy o rehabilitacji i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych to krok w stronę bardziej elastycznego i praktycznego systemu wsparcia. Zmiany te nie rozwiązują wszystkich problemów, ale tworzą lepsze warunki prawne do skuteczniejszej aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami oraz stabilniejszego działania instytucji, które je wspierają.

Powyższa treść ma charakter informacyjny. Nie stanowi porady prawnej ani indywidualnej interpretacji przepisów.